Slider
wyślij link do strony BaletDlaDzieci.com:
Ogłoszenia BaletDlaDzieci.com, twój e-mail:
  • Random Quote

    Śpiewać i Tańczyć to być dobrze wykształconym.
    Platon

Wiadomości

Dziadek do Orzechów – Recenzja

Recenzja spektaklu baletowego „Dziadek do Orzechów”

Balet „Dziadek do Orzechów” to klasyk, a spektakl Baletu dla Dzieci pokazuje, że można mu nadać ciekawą, a zarazem przystępną dla wszystkich formę!

Muzyka Piotra Czajkowskiego wykorzystana w spektaklu jest jak zawsze piękna, a scenografia i rekwizyty wprowadzają widza w magiczny świąteczny nastrój. Od samego początku uwagę przykuwają bardzo trafione kostiumy. Za najlepsze uważam przebrania łakoci świątecznych, tytułowego Dziadka do orzechów i myszy z czerwonymi oczami. Choreografia jest szczególnie ciekawa ze względu na elementy różnych stylów tańca, nie tylko baletu.

Spektakl ma też wiele elementów humorystycznych, począwszy od wypowiedzi Czarodzieja Drosselmayera i jego prób czarowania na scenie z udziałem widowni, poprzez elementy taneczne, aż do kostiumów. Mimo, że nie należę do najmłodszych widzów, to muszę przyznać, że oglądając spektakl nie można się nie śmiać, niezależnie od wieku.

Jedynym mankamentem spektaklu jest to, że może jest zbyt krótki, ale musimy pamiętać, że najmłodsi widzowie są w stanie skupić swoją uwagę znacznie krócej niż dorośli. Gorąco polecam wszystkim, dorosłym i dzieciom. To spektakl uniwersalny!

© Ola

O balecie Dziadek do Orzechów

recenzja baletu Dziadek do Orzechów

„Dziadek do orzechów” Czajkowskiego w teatrze „Palladium” przy ul. Złotej to jedno z najmilszych i najszczerzej granych przedstawień baletowych, wystawianych ostatnio na warszawskich scenach. Zwykle pisze się o „niezapomnianym wieczorze”; tym razem mamy do czynienia z niezapomnianym porankiem, gdyż spektakle grane są przed południem, a widownię szczelnie wypełniają zauroczone i często zastygłe w niemym zachwycie dzieci (i oczywiście ich rodzice).

Wszyscy oglądający przedstawienie są pod olbrzymim wrażeniem wspaniałej, przepełnionej liryzmem a zarazem humorem choreografii, podziwiają energię tancerzy i pełne ludzkiego wymiaru układy baletowe. „Dziadek do orzechów” to piękny balet, znany z największych scen świata. Tutaj, w godzinnej, skróconej dla potrzeb i możliwości percepcyjnych młodocianych odbiorców wersji, możemy oglądać zarówno doświadczonych już, choć młodych solistów (brawa dla kobiety-gumy), ale także i kilkuletnie dzieci – uczennice szkoły baletowej, wykonujące swe role z największym przejęciem i wzruszającą odpowiedzialnością (ale też i niesamowitym wdziękiem!) Połączenie to daje bardzo dobre wrażenia – jesteśmy zauroczeni, a wręcz roztkliwieni. Gwiazdą przedstawienia jest niewątpliwie solista wykonujący rolę tytułowego Dziadka do Orzechów, którego energia i utanecznienie wręcz rozsadza niezbyt dużą przecież scenę teatru „Palladium”.

Właściwie nie ma w tym przedstawieniu ról poprawnych czy wysilonych, wszyscy dają z siebie bardzo dużo, a czynią to w dodatku z łatwością, stwarzając tak sugestywną atmosferę, że nawet dorośli zapominają o swym wieku i sami, wraz ze swymi pociechami, przenoszą się i w czasie i w miejscu – w świat baśni, świat swego własnego dzieciństwa. Przedstawienie oczarowuje zatem wszystkich, bez względu na wiek, a opisane wrażenia działają na widza niemal elektryzująco. Dobrym pomysłem jest wprowadzenie do baletu postaci Czarodzieja – iluzjonisty, który łatwo i bezpośrednio nawiązuje kontakt z młodą widownią; jest on wesołym przerywnikiem nie tylko prestidigitatorskim, ale także werbalnym, co w balecie, pozbawionym słów, a tym samym trudnym w odbiorze dla dzieci, jest kwestia istotną – dla utrzymania niezbędnego napięcia na sali wśród dzieci właśnie. Te jednak nie wykazują znudzenia nawet przy dłuższych scenach muzyczno-tanecznych. Czarodziej wprowadza młodych odbiorców w baśniowy wymiar, pełen przeżyć i wielostronnych doznań, będących treścią akcji baletu. Poza tym traktuje on dzieci na serio, jest zawadiacki, nie dziecinny. Na uwagę zasługuje także cała klasyczna „wystawa” tego spektaklu, a zatem stroje i scenografia, która, mimo swej skromności, na pewno nie uwłacza wielkim inscenizacjom „Dziadka do orzechów”.

Jest to przedstawienie dobre i potrzebne, uczy wrażliwości i cierpliwości w odbiorze sztuki. Muzyka XIX wieku, muzyka Czajkowskiego, jest piękna i zrozumiała dla nas – dorosłych. Dla 4-6 letnich dzieci jest jednak trudna, dramatyczna, miejscami nawet groźna. Strona wizualna przedstawienia stanowi jednak znakomity pomost dla odbioru tej muzyki przez tak młodą widownię. Język muzyki Czajkowskiego broni się na tym tle doskonale i znajduje zrozumienie wśród tych tak młodych odbiorców. Ja sam chwilami zapominałem, gdzie jestem, i ile mam lat, momentami wracałem do swego pacholęcego wieku i na jawie przypominałem sobie całą atmosferę oraz wrażenia, kiedy to sam chodziłem z rodzicami na podobne przedstawienia przed laty. Aż mnie coś zakłuło w dołku, tak, tak! Dla widowni ważna jest także możność wejścia na scenę czy spotkania się osobiście z wykonawcami. Dzięki temu wytwarza się bardzo potrzebna więź między nimi a artystami; to na pewno zaprocentuje na przyszłość. Czy są minusy tej inscenizacji? Jeden jest, owszem, ale nie można mieć tego za złe organizatorom – nie mamy w teatrze orkiestry, a muzyka płynie z płyt kompaktowych. Publiczność jest jednak pod tak dużym wrażeniem, że tego nawet nie zauważa. Brak ten jednak z korzyścią procentuje – w cenie biletu. Natomiast rola popularyzatorska, edukacyjna i duchowa przedstawienia wreszcie wypełnia wszystkie te niedobory z nawiązką.

Tomasz Lerski

O balecie Dziadek do Orzechów

Recenzja spektaklu Dziadek do Orzechów:

Przedstawienie „Dziadek do orzechów” Baletu dla dzieci com to skrócona wersja klasycznego baletu Piotra Czajkowskiego o tym samym tytule – w sumie trwa około godziny. Realizowane jest na dużej scenie Teatru Palladium z dekoracjami i choreografią jak w klasycznym spektaklu baletowym. Wyjątek: muzyka płynie z głośników. Libretto zmodyfikowane dla potrzeb maluchów wpisuje się w klimat okołobożonarodzeniowy. Małą publiczność w baśniowy świat wprowadza Czarodziej. Tańczą dzieci – mali uczniowe szkoły baletowej (w większości dziewczynki) i dorośli tancerze. Dla dorosłego widza niesamowita jest możliwość porównania niepewnych kroków poważnych, stremowanych kilkulatek z niewymuszoną gracją balerin, wobec których chyba każdy czuje się niezgrabny jak słoń. A dla dzieci?…

Dla dzieci wszystko dzieje się naprawdę i mocno, na długo zapada w pamięć. Siedzą wpatrzone w scenę, gdzie na wyciągnięcie ręki znajdują się bohaterowie znani z bajek czytanych i oglądanych. Czasem nie mogą powstrzymać się od spontanicznych okrzyków – „Od razu jestem głodna!” na widok ciasteczkowych postaci – i ekstatycznych braw. Po spektaklu maluchy wchodzą na scenę i próbują same tańczyć, zbierają śnieg; zorganizowane jest też spotkanie z bajecznymi postaciami poza sceną.

Podobno choreografka spektaklu jako mała dziewczynka postanowiła zostać tancerką po obejrzeniu przedstawienia baletowego w telewizji. My, dorośli, rozróżniamy rzeczywistość od fikcji. Dzieci widzą świat inaczej, a baśniowa rzeczywistość baletu fascynuje je szczególnie.

balet to jednak magia (w pozytywnym znaczeniu ;-) )

© ovana

Recenzja spektaklu Dziadek do Orzechów

O balecie Szeherezada

Recenzja baletu dla dzieci „Szeherezada”

Zródło: Zbigniew Kowalewski http://www.ksiazeizebrak.pl/node/1335#comment-5430

W Teatrze Ateneum najmłodsi widzowie mieli okazję spotkać się z ulubionymi bohaterami swoich bajek i baśni, które zostały spisane w ogromnej księdze. Jej właścicielką była równie piękna i mądra księżniczka. „Szeherezada” – jej imię to zarówno tytuł zbioru baśni, których narratorką jest sama księżniczka, snująca opowieści z różnych zakątków świata. Nic dziwnego, że w czerwcowy wieczór na scenie Teatru Ateneum zaroiło się od baśniowych bohaterów, tych z bajek, jak i zapamiętanych przez dzieci z takich filmów, jak choćby „Piraci z Karaibów” (…) frajda była niesamowita, zabawa również.

Szeherezada królowała na scenie z wielką księgą baśni, która wkrótce, za sprawą Ali Baby i czterdziestu rozbójników, zniknęła ze sceny. Księga została bezczelnie skradziona! Młody widz został wprowadzony w ten sposób w konwencję teatralnego święta, w którym klasyczna baśń jest pretekstem do wielkiej, teatralnej zabawy z muzyką, tańcem i pieśnią na ustach.

Do Ateneum przybyły całe rodziny towarzyszące małym brzdącom, ale zjawiły się także w teatrze nastolatki. Rozpiętość wiekowa na widowni była więc naprawdę spora, ale któż nie lubi bajek i baśni? Dzień Dziecka nie jest jedyną okazją do prezentacji tak efektownych przedstawień, jakim jest „Szecherezada”. To wielkie kostiumowe widowisko stało się jednocześnie wspaniałym pretekstem do wprowadzenia młodych osób w tajemniczą atmosferę teatru i zbliżenia ich do jego magii. Nie wykluczone, że w gronie widzów znajdowali się przyszli reżyserzy i aktorzy, których będą oklaskiwać ich rówieśnicy. Teatr Ateneum w ten oryginalny sposób dba o swoją przyszłą widownię i nowe kadry. Dzisiaj trzeba z wyprzedzeniem przewidywać, planować i podtrzymywać międzypokoleniową więź wszystkich uczestników życia kulturalnego. Ona niebywale mocno łączy ludzi, jak żadna inna dyscyplina, bowiem bazuje na emocjach i tradycji z ogromnym dziedzictwem wiedzy. Zdobywamy ją, słuchając czytającej bajki przy kominku babci, czy sędziwego dziadka. Utrwalamy je w późniejszej lekturze książek i obcując z adaptacjami scenicznymi utworów literackich.

ciąg dalszy na stronie: http://www.ksiazeizebrak.pl/node/1335#comment-5430

recenzja baletu Szeherezada

Balet dla Dzieci – Znaczenie słowa balet

Znaczenie słowa balet. Różne znaczenia z wyjaśnieniami i przykładami.

Słowo balet posiada kilka powiązanych z sobą znaczeń:

  • rodzaj widowiska teatralnego, w którym głównym środkiem wyrazu jest taniec wykonywany przez tancerzy według choreografii z towarzyszeniem muzyki, na tle dekoracji;
  • zespół baletowy (na przykład zespół tancerzy Teatru Tańca w Ruchu, Baletu dla Dzieci, lub balet Teatru Wielkiego, obecnie Polski Balet Narodowy);
  • utwór muzyczny napisany specjalnie dla widowiska baletowego;
  • całokształt sztuki baletowej danej epoki lub kraju (na przykład: balet romantyczny, balet polski).

za Wikipedią
Znaczenie słowa balet

Historia Baletu

Nie można mówić o historii baletu bez nawiązywania do historii tańca, jako że balet to jedna z wielu form tańca. Źródła tej właśnie formy tańca odnaleźć można na renesansowych dworach włoskich XV i XVI wieku, w szczególności w pełnych przepychu widowiskach dworskich z towarzyszeniem muzyki, tańca oraz z suto zastawionym stołami. Sztuka baletu została sprowadzona do Francji przez Katarzynę Medycejską i w późniejszych czasach była silnie kształtowana przez francuski balet dworski (ballet de cour).

Historia Baletu

Pierwsza profesjonalna trupa baletowa, Balet Opery Paryskiej (Ballet de l’Opéra de Paris), powstała w drugiej połowie XVII wieku jako element Królewskiej Akademii Tańca założonej przez wielkiego pasjonata tańca, króla Francji Ludwika XIV. Wpływ, jaki Francja wywarła na rozwój baletu obrazuje fakt występowania wielu francuskich słów w słownictwie baletowym. Przykładami terminów baletowych pochodzących z języka francuskiego są cabriole oraz piruet (pirouette). Balet teatralny stał się z biegiem czasu formą sztuki niezależną od opery, a wpływy dworu francuskiego rozprzestrzeniły się na inne dwory europejskie. Arystokracja stanowiła głównego odbiorcę sztuki baletowej. Poza Francją, ważnym ośrodkiem wpływów w tej dziedzinie pozostawały także Włochy.

W XVIII wieku dzięki rozwojowi standardów technicznych i reform sztuki baletowej, balet zaczął być postrzegany jako poważna forma sztuki dramatycznej. W Rosji w Sankt Petersburgu powstał Balet Petersburski.

W XIX wieku balerina stała się najpopularniejszym typem tancerza na kontynencie europejskim. Można było zaobserwować także wielkie zmiany społeczne i odchodzenie od arystokratycznej wrażliwości w balecie. Epoka romantyzmu mocno wpłynęła na kształt baletu, który został w niej zdominowany przez tancerki. W tym czasie powstało także wiele ważnych europejskich trup baletowych funkcjonujących do dziś. Jako przykłady można podać Balet Kijowski oraz Wiedeński Balet Narodowy. Balet rosyjski odgrywał bardzo ważną rolę. Także w XIX wieku balet stał sie popularny w obu Amerykach. Pojawiła się też charakterystyczna spódniczka baletowa noszona przez baletnice – tutu. Wcześniej stroje baletowe bywały tak ciężkie, że balet przez długi czas pozostawał domeną mężczyzn.

W XX wieku nadal rozwijały się style baletowe, a sam balet stawał się coraz bardziej popularny na całym świecie. Na początku wieku balet rosyjski przeniósł sie do Francji, gdzie Sergei Diaghilev założył Balety Rosyjskie (Ballets Russes), które odniosły ogromny sukces. Inną bardzo ważną osobistością świata baletu był w owym czasie choreograf i tancerz Michel Fokine. Najpierw tworzył w Paryżu, a potem osiadł w Nowym Jorku. Ogromny wpływ na amerykański balet wywarł też George Balanchine uważany za twórcę baletu neoklasycznego, stylu baletowego który rozwinął formę klasyczną i był odpowiedzią na romantyzm i modernizm w balecie. W XX wieku na całym świecie powstało też wiele nowych trup baletowych, takich jak chociażby the San Francisco Ballet czy Narodowy Balet Kanady. Co ciekawe, w Wielkiej Brytanii znanej z długiej historii przedstawień baletowych, sztuki baletu zaczęto uczyć dopiero w 1920, kiedy to powstała the Association of Teachers of Operatic Dancing, znana później jako Królewska Akademia Tańca (Royal Academy of Dance).

Najnowsze osiągnięcia w rozwoju baletu to wieloaspektowy i wielopoziomowy balet współczesny oraz balet poststrukturalny. Dzisiejszy balet charakteryzuje się zróżnicowaniem i wszechstronnością oraz skierowany jest do szerokiej publiczności.

znaczenie słowa balet

Różne znaczenia słowa balet z wyjaśnieniami i przykładami.

Słowo balet posiada kilka powiązanych z sobą znaczeń:

  • rodzaj widowiska teatralnego, w którym głównym środkiem wyrazu jest taniec wykonywany przez tancerzy według choreografii z towarzyszeniem muzyki, na tle dekoracji;
  • zespół baletowy (na przykład zespół tancerzy Teatru Tańca w Ruchu, Baletu dla Dzieci, lub balet Teatru Wielkiego, obecnie Polski Balet Narodowy);
  • utwór muzyczny napisany specjalnie dla widowiska baletowego;
  • całokształt sztuki baletowej danej epoki lub kraju (na przykład: balet romantyczny, balet polski).

za Wikipedią

Balet znaczenie słowa