Wiadomości

Historia Baletu

Nie można mówić o historii baletu bez nawiązywania do historii tańca, jako że balet to jedna z wielu form tańca. Źródła tej właśnie formy tańca odnaleźć można na renesansowych dworach włoskich XV i XVI wieku, w szczególności w pełnych przepychu widowiskach dworskich z towarzyszeniem muzyki, tańca oraz z suto zastawionym stołami. Sztuka baletu została sprowadzona do Francji przez Katarzynę Medycejską i w późniejszych czasach była silnie kształtowana przez francuski balet dworski (ballet de cour).

Historia Baletu

Pierwsza profesjonalna trupa baletowa, Balet Opery Paryskiej (Ballet de l’Opéra de Paris), powstała w drugiej połowie XVII wieku jako element Królewskiej Akademii Tańca założonej przez wielkiego pasjonata tańca, króla Francji Ludwika XIV. Wpływ, jaki Francja wywarła na rozwój baletu obrazuje fakt występowania wielu francuskich słów w słownictwie baletowym. Przykładami terminów baletowych pochodzących z języka francuskiego są cabriole oraz piruet (pirouette). Balet teatralny stał się z biegiem czasu formą sztuki niezależną od opery, a wpływy dworu francuskiego rozprzestrzeniły się na inne dwory europejskie. Arystokracja stanowiła głównego odbiorcę sztuki baletowej. Poza Francją, ważnym ośrodkiem wpływów w tej dziedzinie pozostawały także Włochy.

W XVIII wieku dzięki rozwojowi standardów technicznych i reform sztuki baletowej, balet zaczął być postrzegany jako poważna forma sztuki dramatycznej. W Rosji w Sankt Petersburgu powstał Balet Petersburski.

W XIX wieku balerina stała się najpopularniejszym typem tancerza na kontynencie europejskim. Można było zaobserwować także wielkie zmiany społeczne i odchodzenie od arystokratycznej wrażliwości w balecie. Epoka romantyzmu mocno wpłynęła na kształt baletu, który został w niej zdominowany przez tancerki. W tym czasie powstało także wiele ważnych europejskich trup baletowych funkcjonujących do dziś. Jako przykłady można podać Balet Kijowski oraz Wiedeński Balet Narodowy. Balet rosyjski odgrywał bardzo ważną rolę. Także w XIX wieku balet stał sie popularny w obu Amerykach. Pojawiła się też charakterystyczna spódniczka baletowa noszona przez baletnice – tutu. Wcześniej stroje baletowe bywały tak ciężkie, że balet przez długi czas pozostawał domeną mężczyzn.

W XX wieku nadal rozwijały się style baletowe, a sam balet stawał się coraz bardziej popularny na całym świecie. Na początku wieku balet rosyjski przeniósł sie do Francji, gdzie Sergei Diaghilev założył Balety Rosyjskie (Ballets Russes), które odniosły ogromny sukces. Inną bardzo ważną osobistością świata baletu był w owym czasie choreograf i tancerz Michel Fokine. Najpierw tworzył w Paryżu, a potem osiadł w Nowym Jorku. Ogromny wpływ na amerykański balet wywarł też George Balanchine uważany za twórcę baletu neoklasycznego, stylu baletowego który rozwinął formę klasyczną i był odpowiedzią na romantyzm i modernizm w balecie. W XX wieku na całym świecie powstało też wiele nowych trup baletowych, takich jak chociażby the San Francisco Ballet czy Narodowy Balet Kanady. Co ciekawe, w Wielkiej Brytanii znanej z długiej historii przedstawień baletowych, sztuki baletu zaczęto uczyć dopiero w 1920, kiedy to powstała the Association of Teachers of Operatic Dancing, znana później jako Królewska Akademia Tańca (Royal Academy of Dance).

Najnowsze osiągnięcia w rozwoju baletu to wieloaspektowy i wielopoziomowy balet współczesny oraz balet poststrukturalny. Dzisiejszy balet charakteryzuje się zróżnicowaniem i wszechstronnością oraz skierowany jest do szerokiej publiczności.

Dodaj komentarz

*